Auteur Archief

Ramon en Jurre zijn geslaagd …

… voor het regionaal examen windmolenaar van de afdeling Gelderland van het Gilde van Vrijwillige Molenaars.

Nu mogen ze zich opgeven voor het landelijke examen om in het bezit te komen van het officiële Getuigschrift Vrijwillig Molenaar uitgegeven door de Vereniging De Hollandsche Molen. Dat examen zal over ongeveer een halfjaar worden afgenomen.
Ramon en Jurre hebben relatief lang moeten wachten om aan dit regionale examen deel te mogen nemen. Dat komt omdat beiden al op jonge leeftijd (14 en 15 jaar) bij Daams’ Molen kwamen en dat ze pas op hun 18e het landelijk examen mochten doen. Tevens heeft het corona-virus voor een halfjaar uitstel gezorgd.

Dat ze zijn geslaagd is eigenlijk voor niemand een verrassing. De laatste jaren hebben ze tientallen molens in het hele land bezocht en daar hun kennis en vaardigheden uitgebreid. Tevens zijn zij landelijk zeer actief om de molens en alles wat er bij komt onder de aandacht van de jongeren te brengen. En daar leren ze zelf ook van en zijn onderdeel van een netwerk van jonge molenaars.

Behalve het molenteam op Daams’ Molen, hebben ook Rudi van den Beld van molen Werklust in Oene en Eric Zwijnenberg van de Wimmenumer Molen in Egmond aan den Hoef zich ingespannen om van deze jonge mannen ervaren molenaars te maken.

Op Daams’ Molen zijn we zeer blij met deze jonge aanwas. Dat geeft perspectief voor de toekomst.

Het molenteam.

Zoekt U een passend cadeau in deze decembermaand uit Vaassen?

Nooit meer een verjaardag vergeten of in deze tijd van zorg en aandacht een leuk cadeautje om iemand verblijden? Dan is de verjaardagskalender van Daams’ Molen mogelijk een goed idee.

Door de coronacrisis heeft Daams’ Molen helaas niet het jubileum kunnen vieren dat hij verdiende. Ook door het afblazen van de festiviteiten is de speciaal voor dit jubileum gemaakte verjaardagskalender niet veel over de toonbank gegaan in de molen.

Maar wellicht dat u als bedrijf, winkel of particulier dit bij een kerstpakketje kunt voegen? Deze kleurrijke kalender staat garant voor jarenlang plezier en gemak. Hij is gemaakt door de kinderen van de basisscholen in Vaassen t.g.v. het 150-jarig-jubileum.

Geseald en wel te bestellen voor slechts € 4,00 per stuk of € 7,00 voor twee via info@daamsmolen.nl of het contactformulier. In overleg direct afhalen en betalen bij de molenaars of vanaf 5 stuks aan de Julianalaan 13.

150 jaar Daams’ Molen – aan het woord Gerrit van Eek

De draaimarathon ligt weer achter ons. Het jubileumweekend is waardig afgesloten. Het molenteam van Daams’ Molen in Vaassen kijkt hier voldaan en trots op terug. Een van hen is Gerrit van Eek, de molengids. Sinds drie jaar maakt hij deel uit van het team. In gesprek met Gerrit leren we hem een beetje beter kennen. (tekst: Willemijn Poort)

Wie is Gerrit van Eek?
Gerrit woont vanaf zijn 4e jaar in Vaassen. Als kind kende hij Daams’ Molen al en ook de Cannenburger watermolen, waar hij altijd kippenvoer ging halen. Als opgroeiende puber en nozem was hij vaak in het dorp te vinden op zijn brommer. Ze reden hun rondjes door het dorp, de centrumbewoners weten dat vast nog wel. “Dat kon toen nog.”, zegt hij. Het was de tijd van rockmuziek en De Beatles. Lekker scheuren en gaan.

‘Als papa het niet kan maken, kan niemand het’
Als je het hebt over een man met twee rechterhanden, dan valt hij zeker in die categorie. Als enigst kind van het gezin van Eek verloor Gerrit al jong zijn vader. Automatisch nam hij diens rol over. Zijn technische opleiding kwam hierbij goed van pas. Toen hij 25 jaar was trouwde hij met Ria. Uit dit huwelijk is een zoon en dochter geboren. Dochter Sandra gaf hem ooit met vaderdag een handzaag met de tekst: “Als papa het niet kan maken, kan niemand het”.

We zoeken nog vrijwilligers, zou dat iets voor jou zijn?
Waar een wandeling met de hond al goed voor is. Bij het uitlaten van zijn hond, toen nog van het ras Kooiker, ontmoette Gerrit drie jaar geleden molenaar Ruud Geerligs. Zij kenden elkaar nog van vroeger en een afspraak om eens in de molen te komen kijken was gauw gemaakt.
“We zoeken nog vrijwilligers” had Ruud gezegd, “Zou dat iets voor jou zijn?” Een hartelijke ontvangst volgde. Gerrit voelde zich gelijk thuis bij het molenteam. Hij werd omgedoopt tot Gerrit Jan of Gaitjan, er was immers al een Gerrit (Gramser) binnen het team. Naast het gidsen doet Gerrit de nodige klussen aan en in de molen. Hij helpt de molenaars met allerlei voorkomende werkzaamheden, zoals de molen opzeilen, knopen leggen, enz. Omdat hij geen officiële opleiding tot molenaar gevolgd heeft en niet gecertificeerd is, mag hij als molengids geen zelfstandige taken uitvoeren. Er is één uitzondering, dat is in geval van nood de molen tot stilstand brengen.

Hoe is dat nou als gids?
Gerrit is een nuchtere en rustige man, echt een man van de Hollandse pot. Zo van: geen sla in de winter en geen boerenkool in de zomer.  En wist u dat hij al 10 jaar docent is in het leren maaien met een zeis. De lessen worden gecoördineerd door Landschapsbeheer Overijssel. Maar liefst 6 m afstand moet je houden om dit haarscherpe mes te mogen hanteren. Dan maar beter 1,5 m afstand houden bij het gidsen in de molen. Velen heeft hij al rondgeleid. En of het nu een gezelschap Duitse dames uit Münster is of een groep Denen, in onvervalst Duits en Engels staat hij hen te woord. Ook met plat Vaassens komt hij een heel eind. Voor schoolkinderen die in groepjes met de nodige begeleiding een kijkje  in de molen komen nemen maakt hij graag tijd. Dit gaat, als het Covid-19 virus ons met rust laat, na de zomervakantie hopelijk weer op gang komen.

150 jaar Daams’ Molen – In gesprek met MiO Sebe Kruijer

Er is hard gewerkt aan een feestelijk programma om op 3 en 4 juli het jubileum van Daams’ Molen te vieren. Helaas heeft onze minister-president aangegeven dat evenementen tot 1 september verboden blijven. De festiviteiten zullen daarom worden doorgeschoven naar een nader te bepalen datum. Dat geldt ook voor de prachtige wedstrijd met het (oud Romeinse) molenspel. “Ik ben regelmatig even aan het oefenen, want als MiO wil ik me toch een beetje voorbereiden” geeft Sebe Kruijer aan. Sinds een jaar is hij lid van het molenteam van Daams’ Molen en volgt hij de opleiding tot molenaar. Zijn verhaal leest u hieronder. (tekst: Willemijn Poort)

Wie is Sebe Kruijer?
Sebe is geboren in Niekerk, provincie Groningen. Daar hadden ze thuis een veeteelt boerderij. Maar Sebe vloog uit. Na zijn diensttijd ging hij werken in Amstelveen, als ICT-er daarna bij BSO  Apeldoorn, alvorens zich vanaf 1987 te vestigen als zelfstandige. Hij is de  trotse vader van twee dochters en heeft inmiddels twee kleindochters.  Zijn grote passie is nog steeds het ballonvaren. Dat doet hij over de gehele wereld, van Taiwan, India, Saudi Arabië, tot Spitsbergen. Overige hobby’s zijn tuinieren, tuinmeubelen maken, fietsen en nu ook het werken in Daams’ Molen.  

Hoe is het contact ontstaan met Daams’ Molen?
Ik werk sinds een paar jaar als vrijwilliger bij Geldersch Landschap & Kasteelen. Hier leerde ik molenaar Ruud Geerligs kennen. Ruud nodigde mij uit voor een bezoek aan Daams’ Molen. Zo gezegd zo gedaan. En dat ene bezoek werden er meer. Mijn interesse was gewekt.

Zo enthousiast dat je MiO bent geworden?
Van het een kwam het ander. Het bezig zijn in de molen en het klimmen in de wieken is toch niet zonder risico. Ik volgde het advies om mij te verzekeren. Hiervoor moest ik mij inschrijven bij de landelijke organisatie als Molenaar in Opleiding (MiO). Vervolgens kreeg ik een doos thuisbezorgd met daarin 3 ordners voor de opleiding tot Molenaar. Dat was even schrikken, zoveel stof te leren, dat had ik niet verwacht. Na enige toelichting van de andere molenaars in opleiding viel dat gelukkig een beetje mee. Het is leuk om in teamverband met de molen bezig te zijn. De uitdaging is om Daams’ Molen draaiende te houden. Gelukkig zijn we in Vaassen met voldoende molenaars.

Wat komt er bij een opleiding allemaal kijken?
Ik ben nu een jaartje bezig. Ik heb de studieboeken doorgenomen en ben diverse keren mee geweest naar een cursusavond in Arnhem en in Zwolle. En natuurlijk heb ik heel veel informatie gekregen van mijn instructeur Dirk Brouwer en de andere molenaars. Een molen is een eigenlijk een enorme machine en vrijwel geheel van hout. Als molenaar moet je die machine goed kunnen beheersen en door en door kennen. Je wordt ook geacht klein onderhoud te kunnen doen. Dat is een hele verantwoordelijkheid. In de molen zijn bijvoorbeeld een tiental soorten hout verwerkt, elk met zijn unieke eigenschap en doel. Ik vind het heerlijk om met hout bezig te zijn, getuige de banken die nu bij het Koffie- en Theehuys onder Daams’ Molen staan. Met behulp van waterkracht van de watermolen in Wenum-Wiesel hebben we met elkaar een dikke Douglas boomstam tot planken verzaagd. Het was een bijzonder project.

Wat wil je ons meegeven in deze Corona-tijd?
Ik vind dat we ons best moeten doen om er met ons allen door te komen. Het brengt ook veel goede dingen, quality time met het gezin en/of de kinderen, tijd voor bezinning, ik kan bijvoorbeeld heel erg genieten van mijn lege agenda, de saamhorigheid is in Nederland enorm gestegen, de lucht is ineens schoon. Wat jarenlang toch een beetje een heikel punt was in onze samenleven, het thuiswerken, thuis studeren, kan nu ineens wel met allerlei creatieve oplossingen. Dat is toch geweldig en ik hoop van harte dat die oplossingen er blijven in de toekomst.  En ik hoop ook van harte dat de overheid soepel omgaat met de vergoedingen voor ondernemers 無料エロ動画-2 アダルト.

De Stichting Vaassens Molen heeft in het verlengde van de te nemen maatregelen besloten om in de molen tijdelijk geen bezoek te ontvangen.
Blijf de berichtgeving volgen op facebook of op daamsmolen.nl

150 jaar Daams’ Molen – In gesprek met molenaar Dirk Brouwer

In aanloop naar het jubileumweekend van Daams’ Molen hebt u een aantal artikelen kunnen lezen over degenen, die het hart van de molen vormen, nl. het molenteam. Het is al enkele weken stil in en rondom de molen. Het Corona virus heeft ons allen in de greep. Maar computers en telefoon zijn goede gesprekspartners. Het interview met Dirk Brouwer, molenaar in hart en nieren, willen wij u niet onthouden. Veel leesplezier gewenst. (Willemijn Poort)

Hoe gaan jullie als molenaars om met deze lastige periode?
Af en toe zullen we de molen moeten laten draaien om te inspecteren of er geen problemen zijn. Dit doen we dan, rekening houdende met de huidige regelgeving, met max. twee mensen en helaas zonder bezoek.

Heb jij trouwens molenaars in de familie?
Mijn voorouders waren schippers, bierbrouwers en molenaars. Ze leefden kun je zeggen van de wind: Vento Vivimus!

Dus toch molenaars in de familie?
Volgens een koopakte uit 16 september 1748 kan één  van mijn voorvaderen zich de trotse eigenaar noemen van: Twee windmolens staande tot Noordbroek.
Sterker nog, in de Groningsche volksalmanak van 1927 is een lijst opgenomen met molenaars waarvan er maar liefst zes nakomelingen zijn van mijn vroegere voorouders.

Kom je zelf ook uit Groningen?
Ja, ik ben in Bedum geboren en in de stad Groningen getogen. Technische opleiding gevolgd,  getrouwd en gaan wonen en werken in  Oude Pekela.
Het centrum van de strokarton! Roerige tijden, veel stakingen.  Stro werd al snel vervangen door oud-papier als grondstof voor de het maken van karton. Kartonmachines werden omgebouwd, zelfs een nieuwe kartonfabriek in Winschoten uit  de grond gestampt.

Zijn jullie toen naar Winschoten verhuisd?
Nee, helaas stortte de papiermarkt in! Gloednieuwe fabriek dicht. Personeel ontslagen en op zoek naar ander werk.

Klinkt heftig en is het gelukt?
Dat was het ook. Uiteindelijk ben ik in het technisch onderwijs in Veenendaal terecht gekomen. Hierin heb ik zeker m’n draai gevonden.

Maar hoe kwam je dan in Vaassen terecht?
Door in 1984 leraar aan de Chr. MTS in Apeldoorn te worden, een woning te zoeken en zo uiteindelijk in Vaassen terecht te komen. Hier wonen we nog altijd met plezier.

En toen is het met de molen begonnen?
Nee, dat gebeurde pas nadat ik in 2010 vroegtijdig met pensioen ging. Van lieverlee kregen we meer tijd voor het oppassen bij de kinderen, wandelen van Lange afstands-Wandelpaden (LAW’s), bezoek aan musea , reizen, sporten, lezen, vakanties, etc. En dan praat ik nog niet eens over wat we vroeger allemaal aan hobby’s deden.

Zoals?
Hobby’s die vooral met wind te maken hebben. Vento Vivimus!
Van  grote drie dimensionale vliegers bouwen, (platbodem)zeilen en pijporgel(tjes) bouwen.

Vanaf wanneer begon de belangstelling voor de molen dan?
Dat was nadat de molen verhoogd was en men molenaars zocht. Gerrit, Ruud en ik hebben ons toen aangemeld en onder de bezielende leiding van Andries de opleiding gevolgd en geslaagd. Ook Rudy v.d. Beld, molenaar op de Werklust in Oene, mag ik hierbij zeker niet vergeten.

Achteraf  jammer dat je er niet eerder aan bent begonnen? 
Misschien, maar ik denk dat veel van mijn interesses en ervaringen op de molen goed van pas komen. Met de ervaring uit het bedrijfsleven kan ik me nuttig maken met het bedienen en technisch onderhouden van de molen. Met ervaring uit het onderwijs hoop ik kennis over te kunnen brengen  en vanuit m’n hobby’s heb ik om leren gaan met weer en wind.  Een stukje levenservaring is ook wel belangrijk.

Maak je nog leuke dingen mee op de molen?
Elke keer dat ik naar de molen ga, vind ik al een feestje.
Die keer bijv. dat men dacht een uil te horen. Niemand wist dat we een orgelpijp in het wiekenkruis hadden bevestigd. Flauw he?

Wil je ons nog iets meegeven?
Laten we hopen dat ons jubileumfeest een bevrijdingsfeest mag worden, al wordt het misschien een bescheiden feestje!

Mensen hou vol, veel sterkte!

150 jaar Daams’ Molen – aan het woord molenaar Andries Higler

Daams’ Molen bestaat 150 jaar. Op vrijdag 3 juli en zaterdag 4 juli is het feest. Alle reden om de molen en haar team in het zonnetje te zetten. Deze keer is dat molenaar en stimulerende kracht Andries Higler. (Tekst Willemijn Poort)

Dat de nu 76-jarige Andries belangstelling heeft voor techniek klopt wel.  Getuige zijn opleiding tot werktuigbouwkundige. In de praktijk pakte het anders uit. Bij Philips was hij werkzaam in Hilversum in de automatisering, planning en logistiek. Hij trouwde met Ria en verhuisde vervolgens via Gouda naar Apeldoorn. Daar wonen ze nog steeds. Vorig jaar hing er een spandoek aan Daams’ Molen met een felicitatie voor dit 50-jaar getrouwde paar. 

Die in de molen komt wordt licht bestoven
Zijn bemoeienis met de molen begon ruim 20 jaar geleden. Het kwam eigenlijk door de slager in Apeldoorn, die hem vroeg om een keer mee te gaan naar de grondzeiler in Warken. Daar is zijn belangstelling gewekt. De techniek van de molen interesseerde hem. Anders dan in een IC fabriek, zie je in een molen daadwerkelijk wat er allemaal gebeurt. Op zijn 55e begon Andries aan de opleiding tot windmolenaar. Twee jaar heeft hij toen in verschillende molens stage gelopen. Hij noemt zichzelf nog steeds Heggemulder. Een samenstelling van Heg wat ‘niet echt’ betekent en Mulder = molenaar. Letterlijk dus een onechte molenaar oftewel een rondtrekkende molenaar zonder molen, die zich per dag verhuurt. Eenmaal gediplomeerd was hij vnl. bezig op de molens in Warnsveld, Deventer, op de Wilpermolen in Posterenk en op de watermolen in Wenum. Bij deze laatste molen is Andries, als lid van het Houtzagersgilde, nog steeds actief betrokken. Vanuit zijn contact in Posterenk is hij bij Daams’ Molen terecht gekomen. Door het molenbestuur werd hem gevraagd de drie in opleiding aanwezige molenaars te begeleiden. Toen deze molenaars, Gerrit, Dirk en Ruud, slaagden is Andries gebleven. Zij vormen nog steeds een hecht team. Ieder met zijn eigen verhaal of zoals Andries het verwoordt: je moet 4x langs komen om alles over Daams’ Molen te weten te komen.

De molen draait niet met de wind van gisteren
Naast de techniek heeft Andries zich vele anekdotes eigen gemaakt. Zijn verhaal zit vol spreuken en gezegdes.  Zo heb je ook de taal van de wieken, waarbij de stand en zeilen een rol spelen. Vroeger gebruikte men dit als communicatiemiddel. Nu kennen we nog de verschillende standen van de wieken, zoals feeststand en rouwstand. Bij de geboorte van zijn vier kleinkinderen heeft hij bij verschillende molens de wieken in feeststand gezet. Op de vraag of hij nog tijd heeft voor hobby’s begint Andries te lachen. Momenteel doet hij het wat rustiger aan, maar hij houdt van het buitenleven. Lekker op de fiets langs de IJssel of door de bossen. Hij is druk met zijn tuin, die behoorlijk van omvang is en waarvan hij letterlijk de vruchten plukt. Ook is hij ruim 25 jaar actief lid van het Apeldoornse mannenkoor Bel Canto, met naast zang diverse bestuursfuncties.

Een stille molen maalt geen meel
Op dit moment zijn in Nederland 200 watermolens en ruim 1.000 windmolens in bedrijf.  Het molenbouwersvak wordt vaak van generatie op generatie doorgegeven. Elke regio heeft zijn eigen molenbouwer en uitstraling. Andries schat dat er nog zo’n 10-15 molenbouwers in Nederland zijn.Iedere woensdag is Andries in Daams’ Molen te vinden. Zijn grote wens is om wat maalgoed te hebben. Hij denkt hierbij aan regelmatig een portie van 150-200 kg. Het is het beste voor het behoud van de molen en met een halve dag draaien wordt het leuker voor de molenaar.

Corona-virus

I.v.m. het corona-virus gelden in het land vanaf zondag 15 maart beperkende maatregelen voor samenscholing van mensen. In het verlengde van deze maatregelen heeft de Stichting Vaassens Molen besloten geen publiek meer te ontvangen op de molen zolang deze beperkingen van kracht zijn.