150 jaar Daams’ Molen – In gesprek met molenaar Dirk Brouwer

In aanloop naar het jubileumweekend van Daams’ Molen hebt u een aantal artikelen kunnen lezen over degenen, die het hart van de molen vormen, nl. het molenteam. Het is al enkele weken stil in en rondom de molen. Het Corona virus heeft ons allen in de greep. Maar computers en telefoon zijn goede gesprekspartners. Het interview met Dirk Brouwer, molenaar in hart en nieren, willen wij u niet onthouden. Veel leesplezier gewenst. (Willemijn Poort)

Hoe gaan jullie als molenaars om met deze lastige periode?
Af en toe zullen we de molen moeten laten draaien om te inspecteren of er geen problemen zijn. Dit doen we dan, rekening houdende met de huidige regelgeving, met max. twee mensen en helaas zonder bezoek.

Heb jij trouwens molenaars in de familie?
Mijn voorouders waren schippers, bierbrouwers en molenaars. Ze leefden kun je zeggen van de wind: Vento Vivimus!

Dus toch molenaars in de familie?
Volgens een koopakte uit 16 september 1748 kan één  van mijn voorvaderen zich de trotse eigenaar noemen van: Twee windmolens staande tot Noordbroek.
Sterker nog, in de Groningsche volksalmanak van 1927 is een lijst opgenomen met molenaars waarvan er maar liefst zes nakomelingen zijn van mijn vroegere voorouders.

Kom je zelf ook uit Groningen?
Ja, ik ben in Bedum geboren en in de stad Groningen getogen. Technische opleiding gevolgd,  getrouwd en gaan wonen en werken in  Oude Pekela.
Het centrum van de strokarton! Roerige tijden, veel stakingen.  Stro werd al snel vervangen door oud-papier als grondstof voor de het maken van karton. Kartonmachines werden omgebouwd, zelfs een nieuwe kartonfabriek in Winschoten uit  de grond gestampt.

Zijn jullie toen naar Winschoten verhuisd?
Nee, helaas stortte de papiermarkt in! Gloednieuwe fabriek dicht. Personeel ontslagen en op zoek naar ander werk.

Klinkt heftig en is het gelukt?
Dat was het ook. Uiteindelijk ben ik in het technisch onderwijs in Veenendaal terecht gekomen. Hierin heb ik zeker m’n draai gevonden.

Maar hoe kwam je dan in Vaassen terecht?
Door in 1984 leraar aan de Chr. MTS in Apeldoorn te worden, een woning te zoeken en zo uiteindelijk in Vaassen terecht te komen. Hier wonen we nog altijd met plezier.

En toen is het met de molen begonnen?
Nee, dat gebeurde pas nadat ik in 2010 vroegtijdig met pensioen ging. Van lieverlee kregen we meer tijd voor het oppassen bij de kinderen, wandelen van Lange afstands-Wandelpaden (LAW’s), bezoek aan musea , reizen, sporten, lezen, vakanties, etc. En dan praat ik nog niet eens over wat we vroeger allemaal aan hobby’s deden.

Zoals?
Hobby’s die vooral met wind te maken hebben. Vento Vivimus!
Van  grote drie dimensionale vliegers bouwen, (platbodem)zeilen en pijporgel(tjes) bouwen.

Vanaf wanneer begon de belangstelling voor de molen dan?
Dat was nadat de molen verhoogd was en men molenaars zocht. Gerrit, Ruud en ik hebben ons toen aangemeld en onder de bezielende leiding van Andries de opleiding gevolgd en geslaagd. Ook Rudy v.d. Beld, molenaar op de Werklust in Oene, mag ik hierbij zeker niet vergeten.

Achteraf  jammer dat je er niet eerder aan bent begonnen? 
Misschien, maar ik denk dat veel van mijn interesses en ervaringen op de molen goed van pas komen. Met de ervaring uit het bedrijfsleven kan ik me nuttig maken met het bedienen en technisch onderhouden van de molen. Met ervaring uit het onderwijs hoop ik kennis over te kunnen brengen  en vanuit m’n hobby’s heb ik om leren gaan met weer en wind.  Een stukje levenservaring is ook wel belangrijk.

Maak je nog leuke dingen mee op de molen?
Elke keer dat ik naar de molen ga, vind ik al een feestje.
Die keer bijv. dat men dacht een uil te horen. Niemand wist dat we een orgelpijp in het wiekenkruis hadden bevestigd. Flauw he?

Wil je ons nog iets meegeven?
Laten we hopen dat ons jubileumfeest een bevrijdingsfeest mag worden, al wordt het misschien een bescheiden feestje!

Mensen hou vol, veel sterkte!

Trackback van jouw site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.